Co zmniejsza objawy depresji? Badania przedstawicieli GUMed

Absolwenci GUMed lek. Zofia Kachlik, obecnie rezydentka Kliniki Psychiatrii Dorosłych Uniwersyteckiego Centrum Klinicznego, szpitala GUMed oraz lek. Michał Walaszek zaprezentowali wyniki swoich badań podczas kongresu European College of Neuropsychopharmacology (ECNP) w Monachium. Oboje są związani z działalnością naukową Kliniki Psychiatrii Dorosłych.

Podczas jednego z najważniejszych europejskich wydarzeń poświęconych neuropsychofarmakologii zaprezentowali dwa postery naukowe dotyczące zastosowania ketaminy w leczeniu depresji lekoopornej.

Obie prace koncentrowały się na zaangażowaniu w życie (life engagement) – wymiarze odpowiedzi na leczenie obejmującym m.in. dobrostan, zainteresowanie codziennymi aktywnościami, zdolność do odczuwania przyjemności i funkcjonowanie społeczne. Jest to perspektywa szczególnie istotna w badaniach nad depresją, ponieważ pozwala uwzględnić doświadczenia i potrzeby pacjentów, które nie zawsze są w pełni odzwierciedlone w tradycyjnych skalach oceny nasilenia objawów.

Pierwszy poster, zatytułowany Ketamine effects on life engagement in treatment-resistant unipolar and bipolar depression: post hoc analysis of Inventory of Depressive Symptomatology Self-Report, przedstawiał wyniki analizy zmian w zakresie zaangażowania w życie u pacjentów z depresją lekooporną jednobiegunową i dwubiegunową. W obu grupach zaobserwowano istotną poprawę w trakcie krótkoterminowego leczenia wspomagającego ketaminą. Wyniki wskazują na zasadność uwzględniania zaangażowania w życie jako ważnego, z perspektywy pacjenta, wymiaru oceny efektów terapii.

Drugi poster, Clinical correlates of non-responders to ketamine in terms of self-assessed life engagement among treatment-resistant depression patients, dotyczył klinicznych i socjodemograficznych czynników związanych z brakiem poprawy w zakresie samooceny zaangażowania w życie po leczeniu ketaminą. W analizowanej grupie pacjentów połowa nie osiągnęła przyjętego kryterium odpowiedzi. Zaobserwowano związki braku odpowiedzi m.in. z późniejszym początkiem depresji, wcześniejszą terapią elektrowstrząsami oraz brakiem aktywności zawodowej. Autorzy podkreślili, że uzyskane wyniki mają charakter wstępny i wymagają potwierdzenia w dalszych badaniach. Ważnym osiągnięciem jest również publikacja wyników drugiej z prezentowanych prac w czasopiśmie Journal of Psychiatric Research.

Badania zostały przeprowadzone pod opieką prof. Wiesława Jerzego Cubały, kierownika wspominanej Kliniki Psychiatrii Dorosłych, we współpracy z dr. Krzysztofem Pastuszakiem z Centrum Analiz Biostatystycznych i Bioinformatycznych GUMed. Udział w kongresie ECNP stanowił okazję do przedstawienia wyników badań międzynarodowemu środowisku naukowemu oraz wymiany doświadczeń z badaczami i klinicystami zajmującymi się współczesnym leczeniem zaburzeń afektywnych.

1