StartUczelniaAktualnościRok akademicki 2021/2022Zmarł prof. Wiesław Makarewicz

Zmarł prof. Wiesław Makarewicz

20.12.2021


Wieslaw_Makarewicz.png


Z głębokim smutkiem informujemy, że 20 grudnia 2021 r. zmarł

prof. dr hab. n. med. Wiesław Antoni Makarewicz

rektor naszej Uczelni w latach 1999-2005, prodziekan Wydziału Lekarskiego w kadencji 1981-1984, a w latach 1987-1993 prorektor ds. nauki. Współtwórca i pierwszy dziekan Międzyuczelnianego Wydziału Biotechnologii UG i GUMed. Profesor zwyczajny w Katedrze i Zakładzie Biochemii, były kierownik Katedry Biotechnologii Medycznej. Specjalista w zakresie enzymologii, amoniogenezy i metabolizmu związków purynowych. Przewodniczący Rady Rektorów Województwa Pomorskiego w latach 2002-2005. W latach 2005-2015 redaktor naczelny uczelnianego miesięcznika Gazeta AMG. Pierwszy Profesor Honorowy Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego, wyróżniony godnością Aesculapius Gedanensis w 2018 r.

Doktorat z biochemii obronił w 1964 r., habilitował się w 1975 r. W 1988 r. otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1995 r. stanowisko profesora zwyczajnego w Katedrze i Zakładzie Biochemii AMG. Autor bądź współautor czterech książek oraz ponad 260 publikacji, nie tylko naukowych, w tym wielu na temat historii Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie i wileńskich korzeni Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego.

Filantrop i społecznik; członek-założyciel Klubu Lions Gdańsk Neptun i dwukrotny gubernator okręgu 121 Polska Lions Clubs International; członek Rady Fundacji Hospicyjnej przy Hospicjum im. ks. Eugeniusza Dutkiewicza w Gdańsku oraz Fundacji „Lubię Pomagać”; prezes Zarządu Fundacji Pomocy Lekarzom Seniorom Okręgowej Izby Lekarskiej w Gdańsku.

Członek wielu towarzystw naukowych, w tym Polskiego Towarzystwa Biochemicznego (przewodniczył Oddziałowi PTBioch. w Gdańsku w latach 1989-1996), Gdańskiego Towarzystwa Naukowego, a także European Society for the Study of Purine and Pyrimidine Metabolism in Man w latach 1997-1999.

Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (1983 r.), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1988 r.), Medalem Zasłużonemu Akademii Medycznej w Gdańsku (1995 r.), Medalem Komisji Edukacji Narodowej (1998 r.), Medalem Wojewody Pomorskiego Sint Sua Praemia Laudi (2004 r.), Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2005 r.), Medalem Uniwersytetu Gdańskiego (2005 r.), Nagrodą Pro Bono Societatis Medicorum Pomeraniae przyznaną przez Okręgową Izbę Lekarską w Gdańsku (2017 r.) oraz Złotym Medalem Uniwersytetu Gdańskiego Doctrinae Sapientiae Honestati (2018 r.) i Medalem 50-lecia UG (2021 r.).

Msza święta w intencji Zmarłego zostanie odprawiona 28 grudnia 2021 r. o godz. 11:30 w Kościele pw. Matki Boskiej Częstochowskiej przy ulicy Marii Curie-Skłodowskiej 3b w Gdańsku-Wrzeszczu. Uroczystości pogrzebowe rozpoczną się o godz. 13:30 w Kaplicy Nowej na Cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku, ul. Srebrniki 12, około godz. 14:00 nastąpi odprowadzenie na Cmentarz. Rodzina prosi o nieskładanie kondolencji i nieprzynoszenie kwiatów. Podczas uroczystości pogrzebowych odbędzie się kwesta na rzecz Hospicjum im. ks. Eugeniusza Dutkiewicza w Gdańsku. Zgodnie z wolą Zmarłego można również przekazać darowizny na rzecz Hospicjum (nr konta 72 1540 1098 2001 5562 4727 0001; fundacjahospicyjna.pl) lub Fundacji Pomocy Lekarzom Seniorom (nr konta 73 1090 1102 0000 0000 1001 3748; lekarzomseniorom.pl).

Profesor Wiesław Antoni Makarewicz urodził się 13 czerwca 1935 r. w Wilnie w rodzinie mocno zakorzenionej w tradycji Kresów Wschodnich. Jego matką była Katarzyna Makarewicz z domu Witukiewicz, ojcem Jan Makarewicz – lekarz epidemiolog. Do Gdańska repatriował się wraz z rodziną we wrześniu 1945 r. Świadectwo dojrzałości uzyskał w 1953 r., po edukacji w I Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcącym w Gdańsku.

W 1960 r. ukończył Wydział Lekarski Akademii Medycznej w Gdańsku, uzyskując dyplom lekarza. Przez całe życie związany był z macierzystą uczelnią – jeszcze w okresie studiów podjął pracę w Zakładzie Chemii Fizjologicznej AMG pod kierunkiem prof. Włodzimierza Mozołowskiego, którego uważał za swojego Mistrza. Doktorat z zakresu biochemii uzyskał w 1964 r., a habilitował się w 1975 r. pod kierunkiem prof. Mariusza Żydowo. Tytuł profesora uzyskał w 1988 r., a profesora zwyczajnego w 1995 r., pracując w Katedrze i Zakładzie Biochemii AMG. Przebywał dwukrotnie na rocznych stażach naukowych za granicą – w latach 1966-1967 w Plymouth (Wielka Brytania) oraz w latach 1977-1978 w Houston (USA). Posiadał specjalizację pierwszego stopnia z zakresu diagnostyki laboratoryjnej.

Na początku lat 90. XX w. współorganizator i od 1993 r. pierwszy dziekan Międzyuczelnianego Wydziału Biotechnologii UG i AMG. Kierownik Katedry Biotechnologii Medycznej oraz Zakładu Enzymologii Molekularnej. Inicjator i koordynator projektu unijnego finansowanego z programu TEMPUS na kwotę blisko 500 tys. euro dedykowanego dofinansowaniu kosztów uruchomienia Międzyuczelnianego Wydziału Biotechnologii. Projekt realizowany przez jednostki Wydziału funkcjonujące w strukturach obu uczelni był kluczowy dla integracji środowisk naukowych i kluczowy dla integracji nowo utworzonej jednostki międzyuczelnianej.

Rektor AMG w latach 1999-2005. W drugiej kadencji przewodniczył Radzie Rektorów Województwa Pomorskiego i wówczas walnie przyczynił się do powstania Bałtyckiego Festiwalu Nauki. Wieloletni członek Senatu Akademii Medycznej w Gdańsku oraz Uniwersytetu Gdańskiego. Jako rektor rozpoczął w Uczelni kształcenie na poziomie licencjackim i magisterskim w licznych zawodach medycznych oraz na poziomie podyplomowym, a także uruchomił lekarskie studia anglojęzyczne dla obcokrajowców. Ponadto poszerzył ofertę kształcenia na odpłatnych studiach wieczorowych i zaocznych. Za Jego kadencji w budynku zaprojektowanym i sfinansowanym przez fundację Jolanty Kwaśniewskiej otwarto Klinikę Pediatrii, Hematologii, Onkologii i Endokrynologii; uruchomiono Trójmiejską Akademicką Zwierzętarnię Doświadczalną; wybudowano Zakład Medycyny Sądowej i rozpoczęto remont budynku tzw. Starej Anatomii. Zrestrukturyzowano także szpitale kliniczne, a w strukturę Uczelni włączono Instytut Medycyny Morskiej i Tropikalnej w Gdyni. Podczas kadencji rektorskiej prof. Makarewicza uruchomiono całodobowe centrum zawałowe, Kliniczny Oddział Ratunkowy, jak również zakupiono fantomy stomatologiczne; podniesiono standardy bloków operacyjnych i sal intensywnego nadzoru.

W życiu prywatnym czas wolny lubił spędzać na odpoczynku w domu letniskowym na Kaszubach. Jego pasją stało się zbieranie informacji o dziejach Wilna, a w szczególności o Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie. Jako jeden z niewielu nieprofesjonalnych historyków był członkiem zespołu w Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu realizującego grant w ramach Narodowego Programu Rozwoju Humanistyki Hinc itur ad astra. Uniwersytet Stefana Batorego, 1919-1939.